Başvekâlet

Başvekâlet, Osmanlı Devleti’nde ve Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yıllarında, devletin yürütme organı olarak başbakanlık görevini yerine getiren kurumun adıdır. Başvekâlet, hükümetin başı olan başvekilin yönetimindeki idari teşkilatı ifade eder. Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde sadrazamlık makamının kaldırılmasının ardından bu görev başvekil unvanıyla yürütülmüş, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan sonra da 1945 yılına kadar resmî olarak başvekâlet terimi kullanılmıştır. Başvekâlet, devletin genel idaresinden ve hükümet işlerinin yürütülmesinden sorumlu birim olup, başvekile bağlı olarak çalışan çeşitli daire ve büroları kapsar. Cumhuriyet döneminde başvekâletin görevleri, yürütme yetkisinin kullanılması, hükümet politikalarının uygulanması ve bakanlar kurulunun sevk ve idaresi gibi temel alanlarda yoğunlaşmıştır. 1945 yılından itibaren bu kurumun adı resmî olarak başbakanlık şeklinde değiştirilmiştir. Başvekâlet terimi, günümüzde tarihsel bir kavram olarak kullanılmaktadır.