Başlatıvermek, bir işi, eylemi ya da durumu beklenmedik bir hızla, aniden ve çoğunlukla hazırlık yapmaksızın başlatmak anlamına gelir. Bu fiil, genellikle bir olayın hızlıca, düşünmeden ya da gecikmeksizin başlatılması durumunu ifade eder. Türkçede, “başlatmak” fiilinin ani ve hızlı gerçekleşen bir biçimini karşılamak üzere kullanılır. Gündelik konuşmalarda, işlerin zaman kaybetmeden ya da duraksamadan yapılmaya başlanması söz konusu olduğunda tercih edilir. Ayrıca, eylemin beklenenden hızlı ve çoğu zaman hazırlıksızca meydana geldiğini belirtmek amacıyla kullanılmaktadır. Fiil, türemiş bir yapıya sahiptir ve “-ıvermek” yardımcı fiiliyle birleşerek ani gerçekleşme, kolaylık veya sürat anlamını pekiştirir. Kullanımında, bir işi hemen başlatma gerekliliği ya da o anki koşullara göre hızlı hareket etme vurgulanır. Resmî yazışmalarda nadiren kullanılmakla birlikte, özellikle konuşma dilinde ve samimi metinlerde yaygın olarak rastlanır.