Başkumandanlık

Başkumandan, silahlı kuvvetlerin en üst düzeydeki komutanı olup ordunun sevk ve idaresinden birinci derecede sorumlu kişidir. Bu unvan, savaş veya olağanüstü hâl gibi durumlarda devletin askerî gücünü yönetme yetkisinin tek elde toplanmasını sağlamak amacıyla kullanılır. Başkumandanlık makamı, genellikle anayasa veya ilgili kanunlarla belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde oluşturulur. Başkumandan, stratejik kararlar alır, askeri harekâtları yönlendirir ve silahlı kuvvetler mensupları arasında en yüksek otoriteye sahiptir. Tarihte başkumandanlık görevi, devlet başkanı, hükümet başkanı veya özel olarak görevlendirilen yüksek rütbeli bir asker tarafından üstlenilebilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti tarihinde başkumandanlık unvanı, özellikle Kurtuluş Savaşı sürecinde Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından verilmiştir. Başkumandanlık, askeri disiplinin ve hiyerarşinin en üst noktası olarak kabul edilmekte olup, savaş yönetimi ve ulusal güvenliğin sağlanmasında merkezi bir rol üstlenir.