Başkilise, bir yerleşim yerinde bulunan ve genellikle en büyük veya en önemli kilise olma özelliği taşıyan ibadet yapısıdır. Hristiyanlıkta başkilise, çoğunlukla bir piskoposun merkez olarak kullandığı ve dini yönetimin idare edildiği kilise anlamına gelir. Tarihsel olarak başkiliseler, şehir veya kasabaların merkezinde yer alır ve mimari açıdan diğer kiliselerden daha büyük, gösterişli veya tarihi öneme sahip olabilir. Başkilise, cemaatin toplu ibadetlerinde, dini törenlerde ve özel günlerde ana mekân olarak kullanılır. Aynı zamanda çeşitli kültürel ve sosyal etkinliklere de ev sahipliği yapabilir. Bu tür yapılar, mimari özellikleri, sanatsal süslemeleri ve tarihi değerleriyle öne çıkar. Başkilise terimi, özellikle Ortodoks, Katolik ve bazı Protestan mezheplerinde, dini yapılanmanın merkezi olarak öne çıkan kiliseler için kullanılır. Bu yapılar, bulundukları bölgenin dini ve kültürel hayatında önemli bir yere sahiptir.