Başkahraman, bir anlatı eserinde olayların merkezinde yer alan, eserin ana konusu ve gelişimi üzerinde belirleyici etkisi bulunan temel karakterdir. Roman, hikâye, masal, tiyatro, destan ve benzeri kurmaca metinlerde başkahraman, genellikle eserin ana fikrini temsil eden ve okuyucu ya da izleyiciyle en çok ilişkilendirilen kişidir. Olayların akışı, başkahramanın eylemleri, kararları ve yaşadığı değişimler etrafında şekillenir. Başkahraman, çoğu zaman karakter gelişimi gösteren, çeşitli çatışmalarla karşılaşan ve eserin sonunda belirli bir sonuca ulaşan kişidir. Edebî eserlerde başkahraman, çoğunlukla yazarın vermek istediği mesajın aktarılmasında aracı olarak kullanılır. Başkahramanın özellikleri, eserin türüne, dönemine ve yazarın yaklaşımına göre çeşitlilik gösterebilir. Ayrıca, kimi eserlerde birden fazla başkahraman bulunabilmekte ya da başkahramanın kişiliği ve rolü anlatının yapısına göre farklılık arz edebilmektedir. Başkahraman kavramı, kurmaca dışında da biyografi, otobiyografi ve benzeri anlatımlarda ilgili kişinin yaşam öyküsünde merkezî rol üstlenen kişi anlamında kullanılabilir. Başkahraman terimi, anlatı incelemelerinde ve edebiyat teorisinde temel kavramlardan biri olarak kabul edilmektedir.