Alem

Alem, bir yapının, özellikle cami, türbe, minare veya kubbe gibi dini ve tarihi yapıların en üst noktasına yerleştirilen, genellikle metalden yapılan, tepelik niteliği taşıyan süs ve işaret unsurudur. Alem, çoğunlukla pirinç, bakır veya bronz gibi metallerden imal edilir ve yapının mimari bütünlüğünü tamamlayıcı bir öge olarak işlev görür. Sıklıkla hilal, yıldız, top veya mızrak ucu biçiminde tasarlanır; bazı durumlarda ise dini veya sembolik anlamlar taşıyan farklı şekillerde üretilebilir. Alem, çoğunlukla yapının en yüksek noktasına yerleştirildiğinden, uzaktan kolayca fark edilebilen bir işaret niteliğindedir. Mimari süsleme ögesi olmasının yanı sıra, yapının dini, kültürel ya da tarihî kimliğini vurgulamada da işlevsel bir rol üstlenir. Osmanlı ve İslam mimarisinde yaygın olarak kullanılan alem, zamanla farklı coğrafyalarda ve çeşitli mimari yapılarda da yer almıştır. Günümüzde restorasyon veya yeni inşa edilen dini yapılarda geleneksel biçimlerine uygun olarak kullanılmaya devam edilmektedir.