Ademimerkeziyetçilik, yönetim yetki ve sorumluluklarının merkezi otoriteden alınarak yerel yönetim birimlerine veya alt kademelere devredilmesi esasına dayanan bir yönetim biçimini ifade eder. Bu sistemde, karar alma süreçleri ve uygulama yetkileri, yerel ihtiyaç ve koşullara daha uygun çözümler üretebilmek amacıyla merkezden çıkarılarak taşra teşkilatlarına veya yerel organlara aktarılır. Ademimerkeziyetçilik, kamu yönetiminde etkinliği artırma, yerel katılımı teşvik etme ve hizmetlerin halka daha yakın bir şekilde sunulmasını sağlama amacı taşır. Bu ilke, özellikle idari, mali ve siyasi alanlarda uygulanabilmektedir. İdari ademimerkeziyetçilikte, merkezî idarenin bazı görev ve yetkileri, kamu tüzel kişiliğine sahip olan yerel yönetimlere veya çeşitli kuruluşlara devredilir. Mali ademimerkeziyetçilikte ise, yerel yönetimlerin kendi bütçelerini oluşturma ve gelir kaynaklarını kullanma yetkileri vurgulanır. Siyasi ademimerkeziyetçilikte ise, yerel meclislerin veya organların seçimle belirlenmesi ve karar mekanizmalarında söz sahibi olmaları öne çıkar. Ademimerkeziyetçilik, genellikle üniter devlet yapılarında merkeziyetçiliğin karşıtı olarak geliştirilmiş bir kavramdır ve kamu yönetiminde esneklik, hızlı karar alma ve yerel ihtiyaçlara uygun hizmet sunumu gibi amaçlarla uygulanır. Bu sistem, ülkelerin idari yapısına ve ihtiyaçlarına göre farklı şekillerde düzenlenebilir ve çeşitli yasal düzenlemelerle sınırları belirlenebilir.