Eski Sokaklarda Dolaşan Sessiz Gölgelikler
Osmanlı döneminde İstanbul yalnızca sarayların, camilerin ve çarşıların şehri değildi. Aynı zamanda geceleri fısıltıların, uğultuların ve anlatılan tuhaf olayların şehriydi.
Eski İstanbul’da insanlar karanlık bastığında bazı sokaklardan özellikle kaçınır, bazı yapılara ise gece tek başına girilmemesi gerektiğine inanırdı. Kahvehanelerde anlatılan hikâyeler, mahalle bekçilerinin duyduklarını söyledikleri sesler ve halk arasında dolaşan söylentiler zamanla İstanbul’un hayalet hikâyelerine dönüşmüştür.
İşte Osmanlı İstanbul’unda anlatılan en ürpertici hikâyelerden bazıları…
Yedikule Zindanları’nın Ağlayan Ruhları
Yedikule Zindanları, Osmanlı döneminde özellikle devlet suçlularının ve önemli mahkûmların tutulduğu karanlık bir yerdi.
Halk arasında anlatılan bir hikâyeye göre, idam edilen bazı mahkûmların ruhları zindanların taş duvarlarında hâlâ dolaşırdı.
Gece nöbeti tutan bazı askerler, zindan koridorlarında zincir sürüklenmesine benzeyen sesler duyduklarını söylemiştir. Rivayete göre özellikle rüzgârlı gecelerde kulelerin içinden ağlayan bir adamın sesi gelir.
Bu yüzden eski İstanbul’da bazı insanlar Yedikule yakınından geçerken sessizce dua ederdi.
Ayasofya’nın Gece Bekçileri
Ayasofya, Osmanlı döneminde de gizemli hikâyelerle anılan bir yapıydı.
Gece bekçileri arasında anlatılan eski bir rivayete göre, bazı geceler kubbenin altında beyaz giysili bir siluet dolaşırdı. Bu siluetin Bizans döneminden kalma bir keşişin ruhu olduğuna inanılırdı.
Bekçiler bu görüntüyü gördüklerinde yüksek sesle konuşmaz, sadece sessizce bekler ve sabah olmasını beklerdi.
Boğaz’da Görülen “Sessiz Kayık”
Osmanlı döneminin balıkçıları arasında anlatılan tuhaf bir hikâye vardır.
Bazı geceler özellikle sisli havalarda Boğaz’da kürek sesi duyulmayan bir kayık görülürdü. Kayık yavaşça ilerler fakat içinde kimse seçilmezdi.
Balıkçılar buna “sessiz kayık” adını vermişti. Rivayete göre bu kayık, denizde boğulan denizcilerin ruhlarını taşıyan bir hayalet sandaldı.
Bu yüzden bazı balıkçılar gece avına çıkarken şu sözleri söylerdi:
Kapalıçarşı’nın Gece Gölgeleri
Kapalıçarşı gündüzleri kalabalık ve gürültülü olsa da geceleri bambaşka bir atmosfere bürünürdü.
Eski bekçiler, çarşı kapandıktan sonra boş koridorlarda adım sesleri duyduklarını anlatırdı. Bazen kimsenin olmadığı dükkânların önünden fısıltıya benzeyen sesler geldiği söylenirdi.
Bazı esnaflar ise çarşıdaki eski tüccarların ruhlarının hâlâ dükkânlarını koruduğuna inanırdı.
Topkapı Sarayı’nın Sessiz Koridorları
Topkapı Sarayı da Osmanlı döneminde birçok söylentinin merkezinde yer almıştır.
Saray görevlileri arasında anlatılan bir hikâyeye göre bazı geceler sarayın eski koridorlarında uzaktan gelen ayak sesleri duyulurdu. Özellikle Harem bölümünde geceleri tek başına dolaşmaktan çekinen görevliler olduğu anlatılır.
Bazıları bu seslerin sarayda yaşamış insanların unutulmuş hatıraları olduğunu söylerdi.
İstanbul’un Geceleri
Eski İstanbul’da bu hikâyeler çoğu zaman korkutmak için değil, şehrin gizemli ruhunu anlatmak için anlatılırdı.
Çünkü İstanbul yalnızca yaşayanların değil, yüzyıllar boyunca burada yaşamış insanların hatıralarının da şehridir.
Belki de bu yüzden eski bir İstanbul sözü şöyle der:
“Bu şehirde geceler sessiz değildir; yalnızca dinlemesini bilenler vardır.”
