Bebekçe, bebeklerin henüz gelişimlerinin erken dönemlerinde çıkardıkları seslerden ve kullandıkları basit, anlaşılması güç sözcüklerden oluşan, kendilerine özgü iletişim biçimidir. Bu iletişim şekli, genellikle sözcüklerin tam ve doğru telaffuz edilmediği, anlamın ise çoğunlukla jest, mimik ve ses tonu gibi yardımcı ögelerle desteklendiği bir dilsel ifadedir. Bebekler, çevreleriyle etkileşime geçerken duygu ve ihtiyaçlarını bebekçe aracılığıyla ifade ederler. Bu süreçte, bakım veren kişiler de çoğu zaman bebeklerin çıkardığı sesleri anlamaya ve karşılık vermeye çalışır. Bebekçe, konuşma dilinin kazanılmasında ilk aşamalardan biri olarak kabul edilir ve çocukların zamanla çevrelerinden duydukları sözcükleri taklit etmeleriyle gelişir. Ayrıca, bebekçe terimi zaman zaman yetişkinlerin bebeklerle iletişim kurarken kullandıkları abartılı, melodik ve basit ifadeler için de kullanılmaktadır. Bu tür iletişim, bebeklerin dil gelişimini desteklemek amacıyla tercih edilmektedir. Bebekçe, bilimsel araştırmalarda dil edinimi ve gelişim psikolojisi alanlarında incelenen bir konudur.