Başnokta, bir cümle veya anlam bütünlüğü taşıyan söz öbeğinin sonuna konulan, yazıda duraklama ve sonlanmayı gösteren noktalama işaretidir. Başnokta, nokta olarak da adlandırılır ve genellikle bir düşüncenin tamamlandığını belirtmek üzere kullanılır. Türkçede başlıca kullanım alanları arasında olumlu veya olumsuz yüklem içeren cümlelerin sonu, kısaltmaların sonu ve sıra bildiren rakamların ardından gelmesi yer alır. Yazılı anlatımda cümlelerin birbirinden ayrılmasında, anlatımın düzenli ve anlaşılır olmasında önemli bir işaret olarak kabul edilir. Noktanın yanlış veya eksik kullanılması, anlam karışıklıklarına yol açabileceği için doğru kullanımına özen gösterilmesi gereklidir. Klavyede genellikle “.” simgesiyle gösterilir ve metinlerde satır sonu veya paragraf başı gibi yapısal noktaların belirlenmesinde de kullanılır. Başnokta, imla kuralları çerçevesinde, özel adlarda, sayılarda ve tarih yazımlarında belirli kurallar doğrultusunda yer alır. Nokta ile tamamlanan cümlenin ilk harfi büyük harfle başlatılır. Yazı dilinde ve resmî belgelerde başnoktanın doğru ve tutarlı kullanımı, metnin anlam bütünlüğünün korunmasına katkı sağlar.