Başmurakıplık, Osmanlı Devleti’nde özellikle Tanzimat ve sonrasındaki dönemde devlet dairelerinde düzenin sağlanması, işleyişin gözetimi ve kamu hizmetlerinin yürütülmesinde denetim görevini üstlenen başmurakıp makamının yürüttüğü görevi ifade eder. Başmurakıplık, kamu kurumlarında işleyişin kanun, tüzük ve yönetmeliklere uygunluğunu denetlemek, personelin görevlerini gereği gibi yerine getirip getirmediğini takip etmek ve idari disiplinin korunmasını sağlamak amacıyla oluşturulmuştur. Bu görev, doğrudan üst makamlara bağlı olarak yürütülmüş, başmurakıp tarafından yapılan denetim ve teftiş faaliyetleriyle kurumların işleyişi hakkında düzenli olarak raporlar hazırlanmış ve gerekli durumlarda ilgili birimlere bildirimde bulunulmuştur. Başmurakıplık, denetim ve gözetim işlevinin yanı sıra, kurum içindeki sorunların tespit edilmesi ve çözümü için de önemli bir rol üstlenmiştir. Modern anlamda başmurakıplık görevi, günümüzde çeşitli kamu kurum ve kuruluşlarında denetim, teftiş ya da iç kontrol birimleri aracılığıyla sürdürülmektedir. Bu kavram, idari yapının şeffaflığı ve etkinliği açısından tarihî süreçte önemli bir yere sahiptir.