Başakortçu, Osmanlı İmparatorluğu döneminde özellikle kırsal alanlarda, toprak sahipleri veya çiftçiler adına tarlalarda olgunlaşan tahıl ürünlerinin hasat zamanı başaklarını korumak ve toplanmasına nezaret etmekle görevli olan kişiye verilen addır. Başakortçular, hasat döneminde başakların çalınmasını veya kaybolmasını önlemek amacıyla tarlada gözcülük yapar ve ürünlerin güvenli bir şekilde toplanmasını sağlar. Bu görev genellikle yörede güvenilen, dürüstlüğüyle bilinen kişiler tarafından yürütülürdü. Başakortçuların sorumlulukları arasında, tarlaya izinsiz girenleri engellemek, hasat işçilerinin çalışmalarını izlemek ve toplanan ürünlerin doğru şekilde muhafaza edilmesini sağlamak yer alırdı. Geleneksel tarım toplumlarında ürün güvenliğinin sağlanmasında önemli bir rol üstlenen başakortçuluk, sözlü ve yazılı kaynaklarda sosyal ve ekonomik hayatın bir parçası olarak yer almıştır. Başakortçu terimi, günümüzde daha çok tarihsel bir kavram olarak kullanılmaktadır.